Met het telegram 'Burgerbevolking afvoeren, onmiddellijk inschepen' begint voor Wageningen de oorlog, nog voor zich één Duitser op haar grondgebied heeft gemeld. Volgens een vooraf zorgvuldig voorbereid plan vaart begin mei 1940 een vloot van rijnaken met 14.000 Wageningers naar het westen. Als de inwoners een paar dagen later terugkeren, treffen zij een jammerlijk verwoest centrum aan. Dat was niet het werk van de invallers, maar van de eigen artillerie die de Duitsers vanaf de Grebbeberg had bestookt.
De herbouw (in de bouwstijl van de Delftse School) wordt voortvarend aangepakt en is al in 1941 grotendeels gereed. Nadat Wageningen in de volgende jaren ruim haar deel aan verwoesting, onderdrukking en terreur heeft gekregen, en ook in 1945 opnieuw zwaar wordt beschoten, mag het aan het eind van de oorlog een bijzondere rol in de geschiedenis van ons land spelen.
Op 5 mei 1945 vinden in Hotel De Wereld in aanwezigheid van Prins
Bernhard de onderhandelingen voor de capitulatie van de Duitse
troepen in ons land plaats. De capitulatiedocumenten worden de
volgende dag - buiten aanwezigheid van de pers - getekend in
de naast het hotel staande aula van de landbouwhogeschool. Daarmee
wordt (en is nog steeds) Wageningen de Stad der Bevrijding.